Wzorzec rasy

Posokowiec Bawarski FCI –Standard nr. 217

Posokowiec bawarski (BAYERISCHER GEBIRGSSCHWEISHUND)
 

Kraj pochodzenia rasy: Niemcy
Data publikacji obowiązującego standardu: 22.08.2017

UŻYTKOWOŚĆ:
Zgodnie ze swoim pierwotnym myśliwskim zastosowaniem jako rasa wyspecjalizowana w poszukiwaniu postrzałków zwierzyny grubej. Posokowiec bawarski musi posiadać wszystkie wymagane  cechy użytkowe  pozwalające mu skutecznie pracować nawet na najtrudniejszych tropach postrzałków. Użytkowość musi być potwierdzona odpowiednimi próbami pracy.

KLASYFIKACJA FCI:

Grupa 6 – psy gończe, posokowce i rasy pokrewne, sekcja 2 – posokowce.
Podlega próbom pracy, zaświadczającym o ich przydatności w łowisku.

WYGLĄD OGÓLNY:

Pies średniej wielkości, harmonijnie zbudowany, raczej lekki, dobrze umięśniony. Długość tułowia jest nieco większa od wysokości, zad jest nieco przebudowany, kończyny niezbyt długie. Głowa noszona jest poziomo lub lekko podniesiona. Ogon noszony poziomo lub ukośnie opadający ku tyłowi.

ZACHOWANIE – CHARAKTER:

Spokojny i zrównoważony; przywiązany do właściciela, okazuje rezerwę wobec obcych; poszukiwany jest pies o silnym charakterze, pewny siebie, ale łagodny, nie agresywny czy nieśmiały.

WZROST:

Wysokość w kłębie:
– psy 47-52 cm   – suki 44 – 48 cm
Zarówno dla psów, jak i dla suk nie przewiduje się żadnej tolerancji ani w górę, ani w dół.

Waga ciała proporcjonalna do wysokości w kłębie: idealnie dla psów 20-30 kg, dla suk 17-25 kg.

GŁOWA:
Mózgoczaszka: Czaszka; stosunkowo szeroka, nieznacznie wysklepiona, z wyraźnym stopem i dobrze rozwiniętymi łukami brwiowymi; guz potyliczny słabo zaznaczony. Stop zaznaczony.
Trzewioczaszka Nos: duży, niezbyt szeroki. Nozdrza rozwarte. Czarny lub ceglasty (ciemnoczerwony).
Kufa: pod oczami nie jest zbyt wypełniona; nieco krótsza niż mózgoczaszka, dość szeroka, nie spiczasta. Grzbiet nosa prosty lub lekki garbonos.
Wargi: średniej grubości, dobrze przykrywające żuchwę. Spojenie warg dobrze widoczne.
Szczęki/uzębienie: Szczęki mocne, zgryz idealnie nożycowy, uzębienie pełne i regularne, tzn. tylna powierzchnia siekaczy górnych ściśle przylega do przedniej powierzchni siekaczy dolnych, zęby osadzone są prostopadle w stosunku do szczęk. 42 zęby zgodnie ze wzorem zębowym. Dopuszczalny zgryz cęgowy.
Policzki tylko umiarkowanie zaznaczone.

Oczy: przejrzyste, o uważnym wyrazie, niezbyt duże ani zbyt okrągłe; ciemnobrązowe lub nieco jaśniejsze; brzegi powiek pigmentowane, dobrze przylegające do gałki ocznej.
Uszy: nieco dłuższe niż średnie, sięgają najwyżej do wierzchołka nosa; ciężkie, wysoko osadzone, szerokie u nasady i zaokrąglone na końcach, płasko przylegają do głowy, opadające, nie pofałdowane.

SZYJA: Średniej długości, silna; lekko luźna skóra na podgardlu (łałok).

TUŁÓW: Linia górna: Od kłębu ku zadowi linia górna jest lekko wznosząca się.
Kłąb: słabo zaznaczony, szyja harmonijnie przechodzi w grzbiet.
Grzbiet: mocny i sprężysty. Lędźwie: stosunkowo krótkie, szerokie, bardzo dobrze umięśnione.
Zad: długi, dość prosty (kąt opadania 20-30 stopni jest idealny)
Klatka piersiowa: umiarkowanej szerokości, przedpiersie dobrze rozwinięte; klatka piersiowa owalna, głęboka i długa z daleko do tyłu sięgającymi żebrami. Klatka piersiowa sięgająca do stawów łokciowych. Linia dolna i brzuch: stopniowo wznosząca się ku tyłowi, brzuch lekko podkasany.

OGON:

Średniej długości, sięgający najwyżej do stawu skokowego, wysoko osadzony, noszony poziomo lub lekko opadający ku tyłowi.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie:  widziane od przodu, proste i równoległe. Widziane z boku, są dobrze ustawione pod tułowiem. Dobrze kątowane.
Łopatki: nachylone mocno ku tyłowi, silnie umięśnione.
Ramiona: długie, o mocnym, suchym umięśnieniu. Kąt łopatkowo-ramienny 90-100  stopni.
Łokcie: przylegające do klatki piersiowej, nie są zwrócone ani do wewnątrz, ani na zewnątrz.
Przedramiona: suche, o prawidłowej postawie, mocnym kośćcu, bardzo dobrze umięśnione.
Nadgarstki: mocne. Śródręcza: bardzo lekko nachylone. Łapy: o kształcie łyżkowatym, o zwartych, wysklepionych palcach; opuszki odpowiednio mocne, odporne i dobrze pigmentowane. Łapy ustawione są równolegle, zarówno w postawie stojącej, jak i w akcji, nie są zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz. Pazury czarne lub ciemnobrązowe do brązowych.
Kończyny tylne: o mocnym kośćcu. Widziane z tyłu, są proste i równoległe. Dobrze kątowane. Uda: szerokie, dobrze umięśnione.
Stawy kolanowe: mocne (kąt stawu kolanowego 100-110 stopni).
Podudzia: stosunkowo długie, muskularne i sprężyste.
Stawy skokowe: mocne.
Śródstopie: krótkie, pionowe.
Stopy: o kształcie łyżkowatym, o zwartych, wysklepionych palcach; opuszki odpowiednio mocne, odporne i dobrze pigmentowane. Łapy ustawione są równolegle, zarówno w postawie stojącej, jak i w akcji, nie są zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz. Pazury czarne lub ciemnobrązowe do brązowych.

CHODY:

O dużym zasięgu. Ruch o dobrym i płynnym wykroku. Kończyny przednie wysuwane daleko do przodu, kończyny tylne dają dużą siłę napędową; kończyny przednie i tylne wysuwane są do przodu prosto i równolegle. Chody sprężyste.
Preferowany rodzaj chodu podczas pracy: stęp i galop.

SKÓRA:

Wytrzymała, dobrze przylegająca.

OKRYWA WŁOSOWA:

Włos zwarty, przylegający, umiarkowanie szorstki w dotyku, niezbyt błyszczący; delikatniejszy na głowie i uszach; twardszy i dłuższy na brzuchu, kończynach i ogonie.
Umaszczenie: głęboko czerwony (karminowy), czerwień jelenia, ciemno-płowe (czerwono-brązowe), czerwono żółte a także jasnopłowe (bladożółte) aż do piaskowego; szaro-płowe jak zimowa szata jelenia, może być także podpalane albo z ciemnym nalotem. Na grzbiecie kolor podstawowy jest bardziej intensywny. Kufa i uszy ciemne. Ogon zwykle z ciemnym nalotem. Niewielkie jasne znaczenie na przedpiersiu (gwiazdka) jest dopuszczalne.

WADY:

Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • Agresja lub bojaźliwość, Psy wykazujące wyraźne anomalie w budowie ciała, albo zaburzenia psychiczne muszą być zdyskwalifikowane.
  • Wysokość poza określonymi normami. Nieuznane umaszczenie.
  • Wady zgryzu: przodo- i tyłozgryz, zgryz naprzemienny (kulisowy), krzywe uzębienie.
  • Braki zębowe (z wyjątkiem P-l; M3 musi być obecny).
  • Entropium i ektropium.
  • Wrodzone załamania ogona.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.
Do hodowli powinny być dopuszczone tylko i wyłącznie osobniki klinicznie i funkcjonalnie zdrowe, odpowiadające standardowi rasy.

Zródło: http://klubposokowca.org.pl/