Wzorzec Rasy Porcelaine » Historia rasy Porcelaine

Historia rasy Porcelaine

 

PORCELAINE - Historia pochodzenia

Historia porcelaine, typowego francuskiego psa gończego na drobną zwierzynę sięga XVIII wieku.

OPIS

Jak większość francuskich psów gończych ma długie, osadzone poniżej linii oczu, uszy, które po rozciągnięciu sięgają czubka nosa. Charakterystyczny wygląd porcelaine podkreśla drobna głowa, ciemne oczy i czarny nos kontrastujące ze śnieżnobiałą maścią.

* Bardzo szlachetny w wyglądzie           * Sucha głowa
* Długie, lekko pofałdowane uszy          * Szeroki grzbiet
* Łopatki przystosowane do galopu      
* Delikatny, gęsty włos
* Biała sierść z pomarańczowymi łatkami    * Waga: 20 do 25 kg
* Wysokość w kłębie: 55 co 58 cm psy, 53 do 56 cm suki,

Przeciętna długość życia: 12-13 lat

Jego specjalność to zające

Historia porcelaine, typowego francuskiego psa gończego na drobną zwierzynę sięga XVIII wieku. W owych czasach lasy wschodniej Francji pełne były jeszcze zajęcy, dzików, saren, jeleni. Mieszkający tam markiz de Foudras ustalił, że podejmie się zorganizowania sfor psów wyspecjalizowanych w polowaniach na poszczególne rodzaje zwierza – de Foudras zajął się przygotowaniem sfory dzikarzy, a jego przyjaciel, Choiseul, zajął się stworzeniem sfory psów na zające. Sprowadził wprost ze Szwajcarii stado sześćdziesięciu biało-pomarańczowych psów, które specjalizowały się w łowach na zające. To z nich powstał Porcelaine.

To niewiarygodne, że zwierzę o tak delikatnej budowie może przedzierać się przez krzaki nie raniąc sobie długich uszu ani nie łamiąc sprawnych kończyn. Ale Porcelaine już niejednokrotnie w przeszłości wykazał, jak wiele potrafi wytrzymać. Pomimo delikatnej budowy jest to pies gończy całą gębą!

Rewolucja Francuska

W czasie Rewolucji Francuskiej porcelaine we Francji praktycznie wyginęły, w związku z prześladowaniem tych psów. Dzięki staraniom lekarza doktora Coillot, Porcelaine przeżyły Rewolucję Francuską. Doktor trzymał wiele psów tej rasy w swym majątku, jaki otrzymał od mnichów w zamian za opiekę medyczna sprawowaną na zakonnikami z klasztoru w Luxeuil. W jego włościach psy przetrzymały czasy terroru, i tak dzięki dzielnemu lekarzowi przechowały się do czasów napoleońskich, kiedy znów wróciły do łask.

Przodkowie.

Przy odtworzeniu rasy dokonano krzyżowania Porcelaine,  wywiezionych poza granice Francji z innymi gończymi. To właśnie dzięki staraniom szwajcarskich hodowców udało się po czasie Rewolucji Francuskiej odtworzyć rasę. Dlatego Porcelaine wykazuje ogromne podobieństwo do szwajcarskich psów gończych, zwłaszcza do odmiany zwanej ‘schwyzer’. Dzisiejszy porcelaine pochodzi od psów, sprowadzonych do Francji i hodowanych w klasztorze w Luxeuil.

Ponownie wzmianki o tej rasie pojawiają pod koniec okresu Restauracji (1815-1830), i wiadomo, że wiele psów zostało wówczas przywiezionych ze Szwajcarii. Szczególnie znana stała się sfora doktora Coillot, i z niej właśnie wywodzą się współczesne porcelaine. Uważano je za bardzo cięte i wytrzymałe psy na dziki.

Pierwszy wzorzec rasy opracowano w roku 1906, ale oficjalnego uznania doczekała się ona dopiero w roku 1964, a w siedem lat później utworzono działający do dzisiaj klub.
Charakter

Chociaż został wyhodowany do polowań na zające, używano go także do polowań na sarny czy dziki. Porcelaine swoje zadania wykonuje z pełnym oddaniem, ma wiele odwagi, zacięcia do pracy, inteligencji i opanowania.  Charakter gończego ujawnia się w nim dopiero w terenie, gdzie może ulec pasji i odwołanie go w tym momencie może być bardzo trudne. Kocha ruch  oraz uwielbia towarzystwo człowieka. Psy charakteryzują się melodyjnym, dźwięcznym głosem i świetnym węchem.

W Polsce jesteśmy pierwszą hodowlą gdzie nasza Porcelaine jest wykorzystywana do pracy w łowisku jako tropowiec.

Pierwsze ćwiczenia

Pierwsze szkolenia myśliwskie można rozpocząć, gdy pies ukończy czwarty miesiąc życia. Ze względu na specyfikę układania psa myśliwskiego lepiej nie prowadzić ich samemu, lecz zdać się na pomoc fachowego menera, doświadczonego w układaniu psów gończych. Porcelaine jest łatwy w prowadzeniu, uczy się szybko i z zaangażowaniem. Najważniejsze, o co warto zadbać to trening z przychodzenia na zawołanie. Wynika to wielkiej pasji łowieckiej Porcelaine, biorącej najczęściej górę nad wolą przewodnika. Podczas spaceru w lesie nie zapominajmy, że to pies gończy – pochłonięty tropieniem, może ignorować nasze polecenia.

Sierść porcelaine jest łatwa w utrzymaniu i wymaga jedynie minimalnej i nieskomplikowanej pielęgnacji. W okresie wiosenno-letnim  trzeba uważać na pasożyty, głównie kleszcze, które ostatnio są plagą naszych lasów i łąk.

Brak podszerstka sprawia, że w polskim klimacie w okresach zimowych, przy silnych mrozach warto pomyśleć o dodatkowym ubranku dla Porcelaine. Mimo to nasza suka cała zimę bez problemów w ciągu dnia spędzała w bardzo dobrze ocieplonej budzie wyściełanej słoną. Na noc oczywiście śpi i mieszka z nami w domu.

Porcelaine to generalnie zdrowa rasa. Odpowiednio żywione i pielęgnowane dożywają mniej więcej 12-14 lat.

 

Opracowano na podstawie Artykułu "porcelaine w pigułce" za zgodą redakcji. Pełna treść artykułu Zródło: "porcelaine w pigułce", oraz naszepsy.pl/porcelaine-z-bliska/

tłumaczenie: google, 

strona hodowli Nova Espera http://www.porcelaine.pl/